In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven.
Sinds begin 2022 heb ik, na bijna 8 jaar zwerven in Noord-Spanje en heel Frankrijk, een huisje in de Loire-Atlantique in Frankrijk.
Ik volg momenteel een opleiding waarmee ik straks aan de slag kan in de hulpverlening.

Archief

Chalet Skadi

Ski’s bestellen

De manager heeft me zojuist gevraagd of ik van de winter terug wil komen. Ik moet nog even op internet zoeken wat een salaris zou zijn dat een beetje beter past bij mijn verantwoordelijkheid, zelfstandigheid, leeftijd, enzovoort, maar ik denk dat we er wel uit zullen komen.

En toevallig had ik gisteravond al een paar websites gevonden voor tweedehands ski’s. Dus, ja…

En dan te bedenken dat ik er 4 en een half jaar geleden ook voor had kunnen kiezen om nòg 15 jaar achter de computer door te brengen.

:ski:

Chalet Skadi

Appartement 110

Nou, laten we zo’n appartement eens van dichtbij bekijken.
Laat ik het zo zeggen: ik ken mensen die bescheidener wonen…

(Flickr beperkt het afspelen van video’s tot de eerste 3 minuten. Als je de laatste 41 seconden ook wilt zien, ga je naar de Flickr-pagina, en download je de video.)

En mocht je het je afvragen: nee, dit is niet het grootste appartement. Het grootste appartement is #310, met 2 verdiepingen, en nog meer van hetzelfde. Maar dat appartement is lastiger filmen, en ik vond deze, met die lange gang, wel heel cool.

In de week van oud-en-nieuw mag je in dit appartement slapen voor ruim 8000 euro per week. En dat is uiteindelijk slechts 1000 euro per persoon, als je alle bedden vult.

Chalet Skadi, Val d'Isère

2 Weken Chalet Skadi

Je hebt gelijk: het is wel weer tijd voor een update.
Het wordt een lange, maar gelukkig met veel plaatjes…

Om in de stemming te komen, begin ik met een foto die ik heb gemaakt vlak voordat ik voor de eerste keer Val d’Isère in reed.

(Even een linkje naar Pete R. als dank voor de panorama viewer.)

Best mooi toch? Het zal wel komen doordat we ze in Nederland niet hebben, maar op mij maken bergen altijd een enorme indruk.

En toen ik die foto maakte, stond deze dame over mijn schouder mee te kijken:

Nee, niet je aandacht af laten leiden door die mooie auto.
Wacht, ik maak het je makkelijker:

Nee, nu zit je naar haar billen te kijken. Ophouden, nou.

Goed, en toen kwam ik dus in Val d’Isère aan. De dag van mijn aankomst hoefde ik nog niet gelijk te werken. Ik had dus volop tijd om een rondje te maken, wat ik ook gedaan heb, maar ik heb niet veel foto’s gemaakt.

En toen mocht ik aan het werk. Het overgrote deel gaat me vrij makkelijk af (scharnieren en deurkrukken vastzetten, lampen vervangen, kleine reparaties), maar gelukkig valt er ook nog heel wat te leren (onderhoud zwembad en sauna, brandalarmsysteem).

In de gîtes waar ik gewerkt heb, hadden we een boiler van 200 of 300 liter. Maar omdat je tegen 37 appartementen met 5-sterren gasten niet kunt zeggen ‘Ja, dan moet je maar even wachten.‘, hebben we hier 4 boilers van ieder 3.000 liter.

De manager is nogal een controlfreak, maar hij laat mij mijn eigen gang gaan. En dat is goed om 2 redenen: A. hij beseft dat ik weet wat ik doe (en op basis daarvan gaat hij beslissen dat ik van de winter ga skiën); en B. ik ben niet zo heel erg onder de indruk van zijn (technische) capaciteiten, dus ik heb liever dat hij zich niet teveel met mijn werk bemoeit.
Met de rest van het team (we zijn met 7) kan ik het op zich niet slecht vinden, maar ik merk wel heel erg het leeftijdsverschil: op 1 na zijn ze allemaal van de leeftijd ‘student’.

Mijn eerste weekend ben ik heen en weer gereden naar mijn caravan, om wat spullen te halen. Maar het tweede weekend kon ik dan eindelijk de bergen in. Moet je kijken:

Ja, ik weet het: Mijn vlakke land enzo. Ook mooi, maar GVD, wat zijn die bergen indrukwekkend…

Als eerbetoon aan de berg, en misschien ook een heel klein beetje omdat ik soms ietsje eigenwijs ben, en ook niet zo heel goed met gebaande paden, besloot ik niet achter de rugzakjes aan de bordjes te volgen, maar de berg af te gaan zoals ik dat op ski’s zou doen. En dus ging ik te voet de zwarte piste af. Wat niet per definitie een goed idee is. Ik heb er 3 uur over gedaan, en ik ben 4 of 5 keer bijna het dal in gedonderd. Maar WHOAA, wat was het mooi, en wat zou ik het zo weer doen.

(Nee, die foto’s staan niet helemaal op afdalingsvolgorde.)

Nou, en dat waren dan mijn eerste 2 weken. Nou ja, niet helemaal natuurlijk. Ik zou ook nog kunnen vertellen dat ik 1 keertje tussen de middag op een terrasje ben gaan eten, maar dat ik daar na een cheeseburger van 14 euro snel van afgekickt was. Of dat mijn kamer ongeveer net zo groot is als mijn kamer bij Emmaüs, maar dat hier de helft in beslag genomen wordt door een douchecel met toilet en wastafel.
Maar laten we het dit keer maar gewoon bij de foto’s houden.

Voordat ik naar Savoie vertrok, ben ik trouwens ook nog even een dagje heen en weer geweest naar de Gers, om mijn gîte-meiden weer eens te zien. Ik ben toen ook even bij Frimousse langsgegaan.

O, en dat filmpje van 1 van de appartementen, dat ik beloofd had…? Nergens meer te vinden (ben blijkbaar nog niet helemaal thuis op de iPhone). Ik zal van de week een nieuwe maken.

Chalet Skadi, Werk

Val d’Isère

Yes! Aanstaande vrijdag begin ik als Agent Technique (Technisch Beheerder) in Val d’Isère.
En aangezien een link meer zegt dan 1000 woorden: Chalet Skadi, heet de ‘tent’.

Het is een 5-sterren residentie met 37 appartementen, en het technisch onderhoud wordt gedaan door een team van 1 (mijzelf). En dat gaat dan niet alleen om de vaatwassers en koffiezetapparaten in de appartementen, maar ook om het zwembad, de sauna, de hamam, enzovoort. Ik kan hierbij overigens, indien nodig, wel rekenen op ondersteuning van het team in Val Thorens, waar de groep 7 hotels heeft.

Aangezien het een 5-sterren residentie is, en de hotelbranche nogal conservatief, leek mijn lange haar een probleem te worden, maar blijkbaar zijn mijn persoonlijkheid, cv en referenties toch goed genoeg om genoegen te nemen met een staartje. Ik heb de afgelopen paar jaar al een paar keer overwogen eens voor een ander kapsel te gaan, maar het was er nog niet van gekomen. En dit leek me een goeie reden om het nog even uit te stellen: de lange lokken mogen er op zich best af, maar om dat te doen om een bepaalde baan te krijgen, zou toch een beetje voelen als prostitutie. En het voelt wel goed de Village Montana groep een stukje op weg te helpen naar de 21e eeuw. Overigens had ik voor het sollicitatiegesprek mijn oorbellen wel al uit gedaan; het leven is geven en nemen.

Het is wel werk in loondienst en niet als freelancer, en dan ook nog eens tegen het minimumloon (+ een kamer, en een gedeelde keuken en douche). Maar onderhoud van een 5-sterren residentie is een mooie toevoeging aan mijn cv. En de kans om van de winter terug te komen, en eindelijk te leren snowboarden, spreekt me ook wel aan. En ik heb weinig vaste lasten, dus zelfs met het minimumloon kan ik nog wat sparen.

Het zomerseizoen duurt hier trouwens 2 maanden, en het winterseizoen 5. Dus voorlopig ben ik tot september onder de pannen, dan 3 maandjes om de Camino Portuguès te lopen, en misschien wat in de wijnoogst te werken, en dan hopelijk van december tot en met april weer terug.

La vie est belle!