In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven.
Sinds kort heb ik, na 7 jaar zwerven, een appartement in de Loire-Atlantique in Frankrijk.

Archief

Breizh

Nieuw appartement

De eerste week in het nieuwe appartement zit erop. Tijd voor een update.
Zal ik beginnen met het uitzicht?

Uitzicht zonnige dag

Op een zonnige dag.

Uitzicht bewolkte dag

Op een bewolkte dag.

Dus dat is wel fijn. :yes:

De verhuizing was moeizaam, op z’n zachtst gezegd. Het was ruim 30 graden, en het appartement is op de vijfde verdieping; er is geen lift.
Een vrijwilliger van de voedselbank had aangeboden om te helpen, maar de man bleek lichte hartklachten te hebben, dus ik durfde er niet teveel de zweep over te leggen. Uiteindelijk ben ik overigens wel blij dat hij geholpen heeft, anders had het nog langer geduurd dan de anderhalve dag die het nu duurde om al mijn spullen boven te krijgen.
En dan is dit appartement ook nog eens tijdelijk, dus ik weet nu al dat over hooguit 10 maanden alles weer naar beneden moet.

Het appartement is niet zo heel bijzonder. Het is een T2 (tweekamerappartement), maar wel vrij ruim, 50m². Het heet gemeubileerd, en er staan inderdaad wat meubels, maar die stellen niet zo heel veel voor; het is duidelijk te zien dat iedereen hier maximaal 10 maanden woont. Omdat er een fornuis en een koelkast aanwezig zijn, mocht ik die van mijzelf niet meenemen; die staan opgeslagen bij de voedselbank. Enerzijds prettig (5 verdiepingen, weet je nog?), maar van de andere kant is mijn eigen fornuis een echt gasfornuis, en moet ik het hier doen met zo’n elektrisch ding met van die verroeste kookplaten; de koelkast heeft bovendien een veel kleiner vriesvak dan de mijne, wat betekent dat ik veel minder vlees e.d. kan accepteren van de voedselbank, en dus meer zelf zal moeten kopen (de voedselbank is maar 1 keer in de 2 weken open).
Maar goed, het is allemaal maar tijdelijk. En laat ik vooral ook niet vergeten dat ik maar 70€ huur betaal. Een gegeven paard…

De caravan is gisteren verkocht, dus er is geen weg terug meer. Ben trouwens erg blij dat de caravan verkocht is, want de 300€ die die opleverde had ik van de week al bij voorbaat uitgegeven aan schoenen en kleren die ik erg hard nodig had. En aan een klein fitness-toestelletje dat me moet gaan helpen wat meer te bewegen, want door het geklooi met mijn gezondheid van de afgelopen maanden, en door het gebrek aan beweging in dat kleine caravannetje, ben ik me nogal een oude man gaan voelen, en dat moet veranderen (die 5 verdiepingen komen dus uiteindelijk ook wel een beetje van pas).

Dus dat is wat mij op dit moment allemaal zo’n beetje bezig houdt.

Breizh

Nog een week

Het is zover: op maandag 19 juli om 14h krijg ik de sleutel van mijn appartement.

Mocht je overwegen een tijdje zwervend door te brengen in Frankrijk, dan weet ik een caravannetje te koop voor je, voor een heel redelijke prijs. Ik wil er graag zo snel mogelijk vanaf, want ik heb geen stalling, en elke dag dat hij na de 19e op de camping blijft, kost me onnodig geld.

Het appartement is een 2-kamerflat van 50m² op de vierde etage van een flat van 5 etages (de enige flat in het dorp). Ik heb dus aan 4 kanten buren, en daar zit ik eigenlijk niet zo op te wachten, maar ik ben op het moment niet echt in een positie waar ik eisen kan stellen. Als ik op de 4e etage over de bomen heen kan kijken, heb ik trouwens wel een mooi uitzicht. Omdat het een logement temporaire is, is het appartement volledig gemeubileerd, en dat is in ieder geval fijn. Mijn koelkast en fornuis kan ik opslaan bij de voedselbank waar ik elke 2 weken boodschappen doe, dus dat is ook heel fijn; ze mogen daar blijven totdat ik over uiterlijk 10 maanden een definitief appartement heb. Bovendien mag ik het vrachtwagentje van de banque alimentaire gebruiken om te verhuizen.

Vanwege de lage prijs die ik vraag voor mijn caravan, verwacht ik ‘m in een paar dagen te verkopen (maar ik zet ‘m pas vanaf de 19e te koop). Bovendien komt de vendange (wijnoogst) eraan, en jongeren die naar de wijngebieden trekken om wat geld te verdienen zijn gek op goedkope caravannetjes, en zijn ook niet veeleisend.

En dan begint er eindelijk weer een nieuw hoofdstuk van het verhaal van mijn leven. Ik hoop dat dit appartement een groter succes wordt dan het vorige fiasco.

Breizh, COVID-19

Keert het tij?

De afgelopen weken zijn zwaar geweest. Heel zwaar, mag ik wel zeggen.
Mijn geld was op, mijn aanvraag voor een uitkering werd keer op keer afgewezen, de eerste royalties voor mijn boeken komen op zijn vroegst in februari, en de camping in Blain ging dit weekend dicht.

Na mijn noodkreet van 2 weken geleden kreeg ik gelukkig al heel snel een mail van A (die altijd erg gesteld is op privacy en anonimiteit op internet, dus wiens naam ik niet zal noemen), die aanbood om voorlopig de telefoon en de server te betalen, waardoor in ieder geval mijn toekomst minder onzeker was; de website die bij mijn boek hoort, kon in de lucht blijven, en ik kon in contact blijven met de uitgever in New York voor mijn Engelstalige boek. Vervolgens wist een sociaal werkster een bedragje los te peuteren van de prefectuur waarmee ik in ieder geval een paar weken zou kunnen betalen op de camping van Héric, een kilometer of 15 van Blain, die wel heel de winter open zou blijven.

Een team van erg volhardende sociaal werksters wist vervolgens een week geleden eindelijk een fatsoenlijk antwoord te krijgen van de CAF (sociale dienst). Mijn uitkeringsaanvragen waren altijd afgewezen vanwege ‘gebrek aan verblijfsvergunning‘; dat is raar, want ik ben Europeaan, en heb dus geen verblijfsvergunning nodig. Maar de melding had moeten zijn ‘gebrek aan verblijfsvergunning, of aan bewijs van een verblijf van tenminste 5 jaar in Frankrijk‘. En dat laatste, dat kon ik wel aantonen, want ik heb mijn verblijf altijd heel goed gedocumenteerd: telefoonrekeningen en bankafschriften bewaard, de passen bewaard van de door de staat betaalde ziektekostenverzekering die ik een paar jaar geleden had; ik had zelfs getekende verklaringen gevraagd van verschillende gîtes waar ik gewerkt heb (ik wist dat het ooit van pas zou komen). Met al die bewijzen bleven er nog 2 gaten van 2-3 maanden over in mijn stapel van bewijs, en die heb ik kunnen opvullen met dit blog! Bij gebrek aan rekeningen, bankafschriften en getekende verklaringen besloot ik links toe te voegen naar de betreffende maanden op mijn blog, waar op foto’s duidelijk te zien is dat ik in Frankrijk was (onder andere een wandeling van een maand met een ezel). En die hele stapel bewijs was overtuigend genoeg om mij een bijstandsuitkering toe te kennen. En met terugwerkende kracht tot mijn eerste aanvraag in juli, waarmee de sociale dienst dus duidelijk aangeeft dat de fout bij hen lag, en niet bij mij.

Donderdag kwam toen nog het bericht van een nieuw confinement; de noodmaatregelen in Frankrijk, vanwege COVID-19, zijn weer aangescherpt. En hierdoor kon de camping in Héric me helaas toch niet ontvangen, want ze hadden besloten maar helemaal te sluiten. En de camping in Blain had ook geen zin om speciaal voor mij het licht en de boilers aan te laten (en de werkzaamheden, waar ze al aan begonnen waren, aan te passen). Maar met een beetje rond bellen kwam ik erachter dat de camping in Saint-Étienne-de-Montluc, waar ik begin 2019 ook al een paar maanden had doorgebracht, wel open zou blijven. En een vrijwilliger van Secours Populaire, een organisatie die vecht tegen armoede en uitsluiting, waar ik de afgelopen weken mijn boodschappen heb mogen halen, heeft mij en de caravan vrijdag naar Saint-Étienne gebracht.

De ellende is weliswaar nog niet helemaal voorbij — de uitkering is 550€ per maand, en daarvan gaat 400€ naar de camping, en zowel de caravan als de voortent zijn lek, terwijl ik in het natste deel van Frankrijk zit, in de herfst en de winter — maar het mag duidelijk zijn dat de zaken minder uitzichtloos zijn dan 2 weken geleden. Ik heb aangegeven dat ik graag in aanmerking wil komen voor tijdelijke (nood)huisvesting, maar omdat ik een man alleen ben, en geen vrouw met kinderen, maak ik me daarover niet al teveel illusies.
Deze winter wordt nog even zwaar, maar dan hoop ik echt dat ik in rustiger vaarwater kom. Uiterlijk half december lever ik het manuscript in voor de Engelstalige versie van mijn boek, dus dat komt zo’n beetje eind januari, begin februari uit. En aan de hand van de verkopen van de versies die al uit zijn, beslis ik dan of ik vervolgens weer traditioneel werk ga zoeken, of dat ik me direct stort op het schrijven van een volgend boek. Ik hoop eerlijk gezegd op het laatste, want ik vind uitzoeken en documenteren heerlijk om te doen, en ik heb nog genoeg ideeën voor minstens 4 of 5 andere boeken.

Afgelopen vrijdag was mijn 50e verjaardag.
Als je me 20 jaar geleden gevraagd had hoe ik er op mijn 50e bij zou zitten, had ik een iets ander plaatje geschilderd…

Breizh

Nieuwe caravan

Nou, daar is-ie dan: de nieuwe caravan.

De eerste nacht dat ik terug was op de camping, heb ik in een tentje geslapen. Gelukkig (?) was dat tentje niet waterdicht, dus de volgende dag kreeg ik een andere, die wat groter was. Maar dat was nog niet echt ideaal, dus ik was blij toen ik afgelopen vrijdagavond een goedkope caravan vond op internet. En dat ik de eerste was die reageerde, want die dingetjes gaan heel snel; ze worden heel veel gebruikt door seizoenswerkers, en de wijnoogst komt eraan.

Nieuws over een uitkering is er nog niet, dus eigenlijk was hij ruim boven budget, en ik heb geen idee hoelang ik nog op de camping kan blijven. Maar een kans als deze (400€, inclusief voortent) komt geen tweede keer voorbij, dus ik heb het risico genomen. Afgelopen zaterdag ben ik ‘m gaan halen met hulp van Jaap-Jan, de Nederlandse pioenrozenboer uit Blain.

Het is nog een beetje een bende, want er moeten nog pallets in de voortent, zodat ik mijn spullen droog houd als het kanaal eventueel uit zijn oevers treedt van de winter.

Hij is ietsje groter dan mijn vorige caravan, en de voortent maakt ‘m nog eens 2 keer zo groot, dus ik ga er wel een beetje op vooruit. En met de koelkast en het fornuis die ik gekocht had voor mijn appartement, lijkt het bijna een echt huisje. Nu maar hopen dat hij ook waterdicht is…

Algemeen, Breizh

Op mijn pootjes

Voorlopig vind ik dit wel alvast even een gezellige foto. Morgen of overmorgen meer; ik ben nu moe, en het is nog een beetje een bende.

Auteur, Breizh

Terug naar de camping

Jullie dachten zeker dat het afgelopen was met zwerven…?
Nou, niet dus.

Ik ga weer terug naar de camping.

De eigenaar van mijn appartement is iemand die bij voorkeur niet beweegt, en ik word daar helemaal gek van. Zo had ik al vanaf het moment dat ik het appartement betrok slechts 1 functionerend stopcontact. Ook vanaf het begin (voordat ik er in trok al) was er de belofte dat dat gerepareerd zou worden, maar dat gebeurde maar steeds niet; zelfs niet toen ik besloot te stoppen met het betalen van de huur. En er was meer: een deur die op een ruime kier stond, maar niet verder open of dicht kon; een ontbrekende deur; een raam dat vervangen moest worden; de boiler die lekt; en de vuilnis die zich maar bleef ophopen op de binnenplaats. Overigens heb ik eergisteren aangekondigd dat ik het zat was en terug zou gaan naar de camping, en gisteren waren de stopcontacten gerepareerd; het was 10 minuten werk voor de elektricien; daar heb ik dan 4 maanden op gewacht. Maar goed, dat was te laat: het weekend van de 15e augustus is de verhuizing.

Bijkomende uitdaging is natuurlijk wel dat ik mijn caravan heb weggegeven. En dat ik al ruim 4 maanden leef zonder inkomsten, dus dat het geld nu zo’n beetje op is. Dus je zou kunnen stellen dat ik er niet per se op vooruit ga. De kans bestaat dat ik een tent zal moeten lenen van de camping. Dat kan interessant worden van de winter.

Om niet af te sluiten met een domper, zal ik ook nog even wat goed nieuws doen. Of in ieder geval potentieel goed nieuws.

Ik had geen recht op een uitkering, omdat ik zelf mijn contract had beëindigd, buiten de proeftijd. Maar nou had ik van de week een afspraak bij het arbeidsbureau (Pôle Emploi), en daar kreeg ik te horen dat je na 4 maanden een nieuwe aanvraag mag doen, als je kunt aantonen dat je in die 4 maanden wel actief bent geweest om werk te vinden of anderszins aan je toekomst te werken (opleiding, bedrijfsovername). En hoewel mijn conseiller geen beloften kon doen — de beslissing wordt genomen door een commissie — waren we het er wel over eens dat het uitgeven van een boek best zou kunnen tellen als werken aan de toekomst. Dus ik heb uiteraard direct een aanvraag gedaan (28 juli was het 4 maanden), en als het meezit heb ik binnenkort een uitkering die me gaat helpen me definitief te vestigen als auteur (en een caravan aan te schaffen en de camping te betalen, of ander onderdak).

Duim voor me. Ik houd jullie op de hoogte.

Breizh

Berichten uit de tuin, deel zoveel

Even een update, want hier hoef ik me echt niet voor te schamen…

Komkommers:

Ik moet wel toegeven dat het de enige twee zijn, en dat het er niet naar uitziet dat ik er nog meer moet verwachten. Maar: de eerste heb ik al aangesneden, en die is echt heel lekker; veel meer smaak dan de komkommers uit de supermarkt. Ik wou dat ik wist hoe ik het gedaan had…

En zo te zien komen er ook paprikaatjes aan:

De tomaten werden een enorme wildgroei, zonder vruchten, dus die heb ik uit de grond getrokken en weggegooid. En de aardbeiplantjes blijven heel klein, en hebben ook nog altijd geen bloemetjes of vruchtjes. En de meloentjes, die een tijdje geleden door leken te komen, doen uiteindelijk toch ook niks; ik denk dat die meer zon nodig hebben.

Maar het is in ieder geval al erg leuk dat ik mijn eigen komkommers kan eten. :-)

En nog even een foto van het geheel; leuk om te vergelijken met de foto van 19 mei.

Breizh

Bloemen!

Vanmorgen toen ik wakker werd, trof ik de komkommerplantjes als volgt aan, en dus wilde ik een berichtje plaatsen met als titel Komkommerfeest!.

Maar net toen ik aan dat berichtje wilde beginnen, kreeg ik een telefoontje. Het was mijn huisbaas, of ik zin had om even een bakkie koffie te doen bij het koffietentje tegenover mijn appartement (daarvoor belt hij wel vaker; ik zeg nooit nee). Hij had het al een paar keer gehad over andere Nederlanders die hier in het dorp wonen, en vandaag na de koffie stelde hij voor om daar even langs te rijden.

En die Nederlanders kweken tulpen en pioenrozen, en dus kwam ik thuis met een bosje pioenrozen.

En ik heb dus nieuwe kennissen opgelopen in het dorp. Maar we zijn er maar heel kort geweest, en tot mijn schande moet ik bekennen dat hun namen niet zijn blijven hangen.

Maar dat verandert vast nog, dus daarover later meer.

UPDATE, 20200528:

Die pioenrozen van gisteren…
Ze gaan open. In geuren en kleuren.

Breizh

Cantaloupjes

En daar komen ook de eerste meloentjes al…

Dat mini-komkommertje van 3 dagen geleden staat er inmiddels zo bij:

Ik vind dit echt leuk. :-)

Ik moet op zoek naar een huis met een tuin.
En ik ga me inschrijven voor Boer zoekt vrouw.

Breizh

De tuin

Mijn nieuwe toekomst tekent zich steeds duidelijker af: ik begin een komkommerwinkel.

(Ook een prima manier om vrijgezelle vrouwen te ontmoeten…)

De rest van de tuin:

Van links naar rechts: komkommer, cantaloupe, munt, tomaat, paprika, aardbei, rozemarijn, tijm, basilicum, peterselie en dille.

Aan de rest van het huis heb ik nog niet heel veel gedaan. Enerzijds omdat, vanwege een gesloten vuilstort, de binnenplaats nog steeds een bende is, en ik niet teveel wil investeren zolang ik niet zeker weet dat ik wil blijven. En anderzijds omdat ik erg druk ben met de afronding van mijn boeken; de Nederlandstalige versie is in principe af en ligt nu bij de vormgever, en de Franstalige versie is inmiddels voor meer dan de helft vertaald.

Ik heb overigens wel al een koelkast, een magnetron en een fornuis met oven aangeschaft, dus er zijn eindelijk weer nieuwe recepten.