In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven.
Sinds kort heb ik, na bijna 8 jaar zwerven in Noord-Spanje en heel Frankrijk, een huisje in de Loire-Atlantique in Frankrijk.

Archief

Algemeen, Breizh

Terug naar school

Wie had dat ooit kunnen dromen…?
Ik ga terug naar school.

Ik heb de afgelopen jaren de nodige ervaringen opgedaan, en ik heb al een hele tijd — en steeds meer — het gevoel dat ik daar iets mee moet. En om daar effectief iets mee te kunnen doen, is het een goed idee om mijn kennis en ervaring te ondersteunen met een diploma.

En zo zat ik vorige week ineens bij een informatiebijeenkomst voor de opleiding Accompagnant éducatif et social, wat in goed Nederlands Sociaal pedagogisch werker is.
Volgens de website van het opleidingsinstituut ziet het werk van de Accompagnant éducatif et social er als volgt uit:


De pedagogisch en sociaal ondersteuner voert dagelijks sociale interventies uit ter ondersteuning van mensen met een handicap of een gebrek aan autonomie, ongeacht hun oorsprong of aard. Hij/zij houdt rekening met de moeilijkheden in verband met leeftijd, ziekte of levensstijl of de gevolgen van een kwetsbare sociale situatie, om de persoon in staat te stellen een actor te zijn in zijn/haar levensproject.

Samen met de familie en vrienden van de betrokkene begeleiden zij hem bij de essentiële handelingen van het dagelijks leven, alsook bij sociale, educatieve en vrijetijdsactiviteiten.

Hij/zij zorgt voor het verwerven, behouden of herstellen van de autonomie van het kind, de adolescent, de volwassene, de ouder wordende persoon, en begeleidt hem/haar in zijn/haar sociale en relationele leven.

Hun hulp en steun dragen bij tot de ontwikkeling van de persoon thuis en in een instelling.


(Vertaald door DeepL.)

In het kort betekent dat dus hulp geven aan individuen die dat nodig hebben. En dan hoeft het niet persé om gehandicapten te gaan, maar kan het ook gaan over ouderen, of mensen met een drank- of drugsproblematiek, of daklozen, enzovoort.

De opleiding wordt volledig vergoed, en ik houd mijn uitkering. En dat laatste is precies wat het een beetje moeilijk maakt, want de bijstandsuitkering die ik heb is niet hoog, en ik ga een paar keer in de maand naar de voedselbank om mijn boodschappen aan te vullen. Maar de distributies van de voedselbank zijn doordeweeks ’s middags, en als ik op school zit of stage loop kan ik daar dus niet meer heen. Bovendien is het opleidingsinstituut op bijna 30 kilometer van mijn huis, en zullen mijn stageplekken daar waarschijnlijk ook in de buurt zijn, dus ik zal ook meer diesel gaan verbruiken.
Dus ik ben nu op alle deuren van alle instanties aan het kloppen, om te kijken of ze ergens verborgen potjes hebben om me te helpen. Het ziet er voorlopig naar uit dat ik in ieder geval een potje heb gevonden voor brandstof, dus dat is alvast cool; ik heb a.s. maandag een afspraak om de mogelijkheden te bespreken. En ik heb goeie hoop dat er ook nog een oplossing komt voor de boodschappen, hoewel ik nog geen idee heb hoe die oplossing er uit gaat zien.

Ik moet nog wel een heel aanmeldingsdossier aanleveren, met onder andere een uitgebreide motivatiebrief, maar de coördinatrice van de opleiding heeft al aangegeven dat dat een formaliteit is, omdat ik het perfecte profiel heb. En daarmee had ze het dan niet alleen over mijn oogverblindende schoonheid, maar vooral ook over mijn motivatie en mijn (levens)ervaring — vrijwilliger in een psychiatrische kliniek, begeleider van vakanties voor gehandicapten, tijd doorgebracht in daklozenopvang, … — en over het feit dat ik een man ben en wat ouder, want het overgrote deel van de aanmeldingen voor de opleiding komt van meisjes en jonge vrouwen van tussen de 18 en de 25; ik ben dus ook een beetje een diversiteitskandidaat. En in dit werk kan het voordelig zijn als je het een en ander hebt meegemaakt, en daardoor wat steviger in je schoenen staat.

De opleiding begint op 17 oktober, dus ik heb nog een maand om mijn inschrijving en de financiering rond te maken. Ga er dus maar van uit dat er tussen nu en eind oktober geen updates zullen zijn op mijn blog; ik ben even aan mijn toekomst aan het werken.
En op 3 oktober volgend jaar zit de opleiding er dan op, en ontvang ik hopelijk een diploma waarmee ik me nuttig kan gaan maken voor mensen die een steuntje in de rug nodig hebben.

Ik ben heel benieuwd wat de toekomst allemaal nog voor me in petto heeft.

Als ik in ieder geval alvast 1 advies mag geven: laat je nooit wijsmaken dat het te laat zou zijn om je leven op de schop te nemen; ik ben 52 en ik ga terug naar school om iets te gaan doen wat ik nog nooit gedaan heb, en dat alles in een ander land dan waar ik de eerste 43 jaar van mijn leven heb doorgebracht. Dus…

Algemeen, Werk

Gedoe

Ik heb de afgelopen maanden een beetje in een dipje gezeten. Of eigenlijk is een dip eerlijker.

Het begon al op de terugreis vanuit Nederland. Op een uur van mijn huis begaf mijn auto het; de reparatie kostte me mijn hele verhuisbudget, waardoor ik niet verder kon met de inrichting van mijn huis, en niet eens kon beginnen aan de inrichting van de werkplaats die ik in de garage wilde maken.
Maar goed, zulke dingen gebeuren; je doet daar verder weinig aan, dus ik besloot me erbij neer te leggen, en het huis en de werkplaats in een rustiger tempo in te richten.

En toen besloot de Franse sociale dienst om van de ene dag op de andere mijn huursubsidie stop te zetten, en mijn uitkering te halveren. Zonder enig bericht. En hoewel de Franse en Engelse versies van mijn boek wel verkopen (de Nederlandse uitgever weet er geen succes van te maken; heeft daar volgens mij ook helemaal geen zin in), heb ik nog wel ondersteuning nodig van de sociale dienst; het zou ook wel bijzonder zijn als ik zou kunnen leven van de uitgave van een enkel boek.

Gedurende een paar maanden heeft dit behoorlijk wat voeten in aarde gehad, en ik ben een tijd niet zeker geweest of ik mijn huis zou kunnen houden; voor mijn boodschappen ben ik volledig aangewezen op de voedselbank. Wekenlang kwamen vier instanties niet verder dan heel verbaasd reageren en elkaar de schuld geven.
Dankzij een heel doortastende assistante sociale is het uiteindelijk allemaal opgelost. Althans, op papier: de uitkeringsinstantie maakt alleen geld over op de vijfde van de maand, dus over 2 weken durf ik pas zeker te zijn van mijn zaak. En tot die tijd bijt ik op een houtje, en bewaar ik mijn laatste restje diesel om aanstaande vrijdag nog een keer naar de Restos du Cœur te kunnen.

En dat was bepaald niet hoe ik mijn eerste maanden in een huisje voor me zag, na 3 jaar in een caravan…
En het is ook niet waar ik behoefte aan heb, na die 8 roerige jaren die ik achter de rug heb. Het idee was nou juist om een beetje stabiliteit te vinden.

En dus heb ik besloten om niet verder door het leven te gaan als auteur. Misschien komt er ooit nog een tweede boek (ik heb nog een leuk idee voor een kookboek), maar dat zal dan moeten gebeuren naast een ‘gewone’ baan. De combinatie auteur/uitkering is voor de instanties blijkbaar te ingewikkeld, en ik heb geen zin om daarvoor steeds weer in de stress te raken. Bovendien krijg ik van mijn Nederlandse uitgever meer loze beloften dan inspanning, en is mijn contactpersoon bij mijn Amerikaanse uitgever inmiddels ook vervangen door iemand die wat minder gemotiveerd lijkt dan zijn voorganger. Dus ik zal met weinig spijt afscheid nemen van de uitgeverswereld.

De eerste stap naar een meer traditionele baan is van de zomer 3 weken als begeleider mee op vakantie met verstandelijk gehandicapten. Mijn assistante sociale stuurde me die advertentie, onder het motto Dat is volgens mij echt wat voor jou. En daar had ze volgens mij wel gelijk in. Voor mijn vertrek uit Nederland (2014) was ik een dag in de week vrijwilliger in een psychiatrische kliniek, en dat was een van de weinige dingen die ik wel miste. En psychiatrisch patiënten en verstandelijk gehandicapten zijn natuurlijk niet helemaal hetzelfde, maar de behoeften komen wel een beetje overeen. Dus ik heb gesolliciteerd, werd uitgenodigd voor een gesprek, en werd aangenomen.

In juni krijgen we (alle begeleiders) 2 dagen instructie en een dag PSC1 (EHBO), en dan ga ik in juli een week weg met een groep, en in augustus nog een keer 2 weken met een andere groep. Iedere groep bestaat uit 7 vakantiegangers en 2 begeleiders. Waar ik heen ga weet ik nog niet, en wie mijn partner-begeleider wordt, bepalen we op de instructiedagen.
Ik weet al dat deze organisatie ook nog begeleide vakanties organiseert rond kerst en oud-en-nieuw, dus als dit bevalt (en daar ga ik wel van uit) meld ik me direct aan voor december.
En mijn stille hoop is dat dit een opstap zal zijn naar vast werk in dit domein. Als ik dan toch iedere dag mijn wekker moet zetten om te gaan werken, dan graag voor een baan waar ik de kans krijg om mensen te helpen; ik heb echt geen zin meer om me uit te sloven om mijn baas te helpen een nog grotere auto te kopen.

De tweede helft van augustus ga ik dan nog even terug naar de Gers, in het zuiden van Frankrijk. Een paar jaar geleden heb ik daar geholpen in een paar gîtes voor pelgrims naar Compostela, en dat ga ik nu ook weer 2 weken doen. Het is ook alweer een aantal jaar geleden dat ik de mensen daar heb kunnen bezoeken, dus daar kijk ik ook wel naar uit. En het is natuurlijk ook weer even lekker om op de Chemin te zijn, onder de pelgrims.

En zo heb ik dus het idee dat het einde van de tunnel weer in zicht is. Maar ik heb ook sterk de indruk dat ik die frase al vaker gebruikt heb op dit blog, dus ik ben nog een beetje voorzichtig.
Ik hoop in ieder geval dat ik nu onderweg ben naar die stabiliteit waar ik zo hard aan toe ben. Misschien nog geen huisje-boompje-beestje, maar huisje-werkje zou al erg lekker zijn.
:-)

Algemeen, Breizh, Tuin

Bloem + bij

Het is weer veel te lang stil geweest op mijn blog.
Ik ga proberen om daar ergens in de komende dagen iets aan te doen.

Om het goed te maken, hierbij alvast een bij die een hapje komt eten in de rhododendron in mijn voortuin.

Algemeen

Europa

[NL]

Ik vind het heel belangrijk me op dit blog te onthouden van ieder politiek commentaar.
En ik ga me ook nu niet uitspreken over de situatie in Oekraïne, en alle politiek daar omheen.

Maar als fervent Europa-aanhanger vind ik het geweldig om te zien hoe Europa nu eindelijk één wordt.
Het is jammer dat een situatie als die in Oekraïne nodig is om dat voor elkaar te krijgen, maar ik ben heel trots om te zien dat de Europese landen eindelijk over hun verschillen heen kunnen stappen en de handen in elkaar slaan, zoals ze dat vele jaren geleden al hadden moeten doen.

De gedeelde en bij elkaar opgetelde geschiedenis maakt wat mij betreft van Europa de regio die het meest volwassen en geschikt is om als het geweten van de wereld te fungeren. Ik ben trots dat Europa nu eindelijk ook het zelfvertrouwen lijkt te hebben om die rol in de wereld op zich te nemen.


[FR]

Il est très important pour moi de m’abstenir de tout commentaire politique sur ce blog.
Et même maintenant, je ne vais pas commenter la situation en Ukraine et toute la politique qui l’entoure.

Pourtant, en tant que fervent partisan de l’Europe, je pense qu’il est formidable de voir comment l’Europe devient finalement unie.
Il est dommage qu’une situation comme celle de l’Ukraine soit nécessaire pour que cela se produise, mais je suis très fier de voir que les pays européens peuvent enfin surmonter leurs différences et travailler ensemble, comme ils auraient dû le faire il y a de nombreuses années.

Pour moi, l’histoire commune et accumulée fait de l’Europe la région la plus mûre et la plus apte pour être la conscience du monde. Je suis fier que l’Europe semble enfin avoir la confiance en soi nécessaire pour assumer ce rôle dans le monde.


[EN]

It is very important to me to refrain from any political comments on this blog.
And even now, I will not go into the situation in Ukraine, and all the politics surrounding that.

However, as a fanatic pro-European, I love seeing Europe become one at last.
It’s a shame that a situation like the one in Ukraine is needed to reach this point, but I am proud to see that at last European countries are prepared to overcome their differences and join hands, as they should have done many years ago.

To me, the shared and cumulated history makes Europe the most mature and suited region to act as the world’s conscience. I am proud that, finally, Europe seems to have gained enough confidence to take on that role in the world.

Algemeen

Iedereen weer gezien

Ik heb genoten van mijn weekje Nederland!

Leuk om iedereen weer te zien.
Leuk ook dat veel van julie van plan zijn om in Frankrijk langs te komen. Nu ik weer een vast eigen plekje heb, gaat het me ook goed doen om weer eens visite te kunnen ontvangen; dat is inmiddels zo’n 8 jaar geleden… De barbecue staat klaar!

Ook erg blij met het gereedschap dat ik gekregen heb! Ik ga proberen er mooie dingen mee te maken.

De terugreis is helaas niet helemaal vlekkeloos verlopen. Op een uur van mijn huis, tegen 23h, begaf de auto het. Ik zat plotseling helemaal zonder verlichting (op de snelweg, tussen andere auto’s), en nadat ik ‘m hortend en stotend van de weg af had gekregen, stopte ook de motor. De plek waar ik stond was gevaarlijk, dus ik heb een sleper moeten bellen om me naar een garage te brengen. Aangezien ik geen taxi-budget heb (het zou zo’n 250€ geweest zijn), heb ik de nacht doorgebracht in een wachtkamertje van de garage; ik heb gelukkig altijd een deken in mijn auto. Op zaterdagochtend ben ik liftend huiswaarts vertrokken, en ondanks de hele Covid-situatie is dat gelukkig toch nog vrij vlot verlopen.
Uiteindelijk is de alternator vervangen (het apparaat dat de accu oplaadt), en afgelopen vrijdag ben ik de auto wezen ophalen, tegen inlevering van een rib uit mijn lijf. De garage waarschuwde bovendien dat de achterbanden zeer binnenkort vervangen zullen moeten worden.
Maar dit zou ongetwijfeld ook gebeurd zijn als ik niet naar Nederland was gegaan, dus ik laat het geen schaduw werpen over een verder meer dan geslaagde reis. Ik ben allang blij dat het relatief dicht bij huis is gebeurd, en niet in Nederland of België.

Weer thuis ben ik afgelopen week ook verder gegaan met integreren in mijn nieuwe dorp, door me als vrijwilliger aan te melden bij 2 organisaties. De ene is een dienst die mensen begeleidt en transporteert die zelf geen vervoer hebben, en bijvoorbeeld naar een dokter, een rijschool of op familiebezoek moeten in een van de omliggende dorpen of in Rennes. En de andere is de bibliotheek.
De beste manier om een plekje te veroveren in een klein dorpje als Conquereuil, is mee te doen. Er is hier heel weinig, dus heel veel is afhankelijk van vrijwilligers. Bovendien heb ik zelf in de afgelopen jaren ook regelmatig hulp nodig gehad, dus het is niet meer dan logisch om ook wat van mijn tijd te besteden aan het helpen van anderen, nu ik er zelf wat beter bij zit. En het is gewoon ook een erg lekker gevoel, om mensen te kunnen helpen; in Nederland was ik vrijwilliger bij GGZ Rivierduinen, en ik verlang er al een tijdje naar me weer een beetje te kunnen inzetten voor anderen.

En ik ben begonnen met de tuin om te spitten, want als ik serieus aan de gang wil met de moestuin, moeten binnenkort de eerste dingen de grond in.

Moestuintje

Vijf bij drie meter, om te beginnen.

Volgens de tekening die ik ter voorbereiding gemaakt heb, ga ik voorlopig voor courgette, ui, wortel, prei, sla, tomaat en paprika. Eigenlijk wilde ik ook nog boontjes, komkommer en meloen, maar die willen klimmen, en vanwege dat gedoe met de auto is er even geen budget meer voor klimrekken; dat zal dus tot volgend jaar moeten wachten. Ik hoop wel nog ergens wat hout vandaan te kunnen halen om een bak te maken voor wat kruiden (tijm, munt, etc.).

Algemeen

Op naar de zomer!

Goed nieuws voor wie, net als ik, de zomer mist: vandaag (21/12/2021) is de kortste dag, dus vanaf nu worden de dagen weer langer!

Algemeen

Toch nog even niet…

Ik had gehoopt zo rond deze tijd even een weekje naar Nederland te komen. Helaas moet dat toch nog even wachten.

Wie hier mijn laatste berichten gelezen heeft, weet dat ik nu in een tijdelijk appartement woon, en dat ik op zoek ben naar een meer definitief appartement. Omdat ik nu in dat tijdelijke appartement woon, waar ik in totaal maximaal 10 maanden mag blijven, ben ik urgent voor een ander appartement. Echter, dan moet ik wel het eerste appartement accepteren dat me wordt aangeboden.
En je zult zien dat als ik naar Nederland ga, ik net op dat moment gebeld wordt om een appartement te komen bezichtigen. En als ik er dan niet ben, verlies ik mijn urgentie. En dat risico neem ik liever niet.

Dus ik kom binnenkort naar Nederland, maar pas als ik mijn appartement heb.
En dan ga ik daarna eens kijken wie er naar Frankrijk komen. :-)

Algemeen

Une nouvelle bagnole

Ik heb vandaag een auto gekocht.

La bagnole

Citroën Xsara Picasso

Aanstaande maandagmiddag ga ik ‘m halen; hij krijgt eerst nog een nieuwe Contrôle Technique (APK).
Het is weer een lekker ruime, want in een auto moet je spullen kunnen vervoeren. En hij heeft een trekhaak, want je weet maar nooit…

En dat betekent dat ik binnenkort weer eens een reis naar Nederland kan maken!

Directe aanleiding voor de aanschaf was mijn zoektocht naar een definitief appartement; ik mag nog maximaal 7 en een halve maand in het tijdelijk appartement blijven, dus ik ben druk op zoek naar iets meer definitiefs. En het volgende appartement is dan bij voorkeur in één van de kleine dorpjes hier in de regio. Maar die dorpjes hebben allemaal geen winkels, dus dan heb ik wel een auto nodig.

Bovendien moet deze auto me helpen deeltijdwerk te vinden. Ik zou heel graag, naast het boeken schrijven, voor halve dagen ofzo aan de slag willen. Niet alleen om wat extra geld te verdienen, maar vooral ook om een beetje onder de mensen te zijn; ik ben niet in Frankrijk gaan wonen om me in mijn appartement op te sluiten.

Maar goed, voorlopig eerst maar eens een reisje naar Nederland plannen. Als je een bed hebt waar ik 1 of meer nachten gebruik van mag maken, hoor ik dat graag. Een exacte datum heb ik nog niet; ik moet eerst even inventariseren wanneer men al dan niet thuis is, etcetera.

Algemeen

Veranderingen

Zo, daar ben ik dan eindelijk weer eens met een echt bericht.
Dat is alweer een hele tijd geleden, en daar is een heel eenvoudige reden voor: ik had er gewoon geen zin in. En dat heeft niets te maken met jou, de lezer van mijn berichtjes, maar met mij. Ik ben het leven in een caravan een beetje zat; ik kan mijn kont niet keren (van mijn bureau/eethoek naar mijn bed is letterlijk 1 stap); mijn bureau/eethoek is een tafeltje van 56x37x67 centimeter met een campingstoeltje, waardoor ik constant pijn in mijn rug heb; ik kan mijn keuken niet gebruiken als het regent, want de voortent is niet waterdicht; en het delen van wc en douche met mensen voor wie hygiëne geen prioriteit heeft komt me ook wel een beetje de keel uit. En dat ik geen auto meer heb speelt natuurlijk ook mee: ik kan geen kant op. Bovendien klooi ik een beetje met mijn gezondheid, en dat heeft me ook niet echt gemotiveerd om achter de computer te kruipen om een deprimerend berichtje op mijn blog te plaatsen.

Maar hier is dan eindelijk weer een nieuw bericht. Dus dat moet betekenen dat er iets veranderd is in die situatie, nietwaar?
Wel waar!

Laat ik beginnen met de gezondheid.

Drie maanden geleden is diabetes geconstateerd bij me. Op zich niet echt heel fijn om te hebben, maar als je het dan toch hebt, dan kun je het maar beter weten, zodat je maatregelen kunt nemen. Die maatregelen bestaan aan de ene kant uit medicijnen, en aan de andere kant uit meer bewegen. Nou houd ik natuurlijk sowieso wel erg van wandelen, maar dat deed ik steeds minder; dit omdat ik een maand of 4 geleden tijdens een wandeling gevallen was, terwijl ik zelf pas doorhad dat ik aan het vallen was toen ik al languit op straat lag — dit is 1 van de dingen die de dokter inspireerden om op diabetes te testen; dit kan namelijk het gevolg zijn van een verstoorde bloedsuikerspiegel.

Sinds 3 maanden heb ik medicijnen, en die slaan goed aan. Hoewel diabetes nooit geneest, zijn mijn bloedsuikerwaarden weer perfect. En daarom durf ik ook weer te wandelen — ook gemotiveerd door de wens om niet in mijn caravan te zitten, en door het mooie weer — waardoor ik in de afgelopen 3 maanden al bijna 10 kilo ben afgevallen, wat niet alleen het wandelen vergemakkelijkt, maar ook mijn lichaam helpt bij het op peil houden van mijn bloedsuikerspiegel.

Ik moet voortaan iedere 3 maanden bloed laten prikken om het verloop van mijn diabetes te monitoren, en de medicijnen zal ik in ieder geval voorlopig nog moeten blijven slikken; wellicht gaan we volgend jaar kijken of mijn lichaam weer in staat is om mijn bloedsuikerspiegel zelf op peil te houden.
En in de komende 2 maanden volgen nog een aantal andere onderzoeken, want het is mogelijk dat de diabetes niet het enige is dat ik mankeer.
Maar voorlopig voel ik me al een stuk beter dan 3 maanden geleden.

O, en een bijkomend voordeel van dit alles was ook dat ik prioriteit had voor de Covid-vaccinaties. Ik heb ze inmiddels allebei sinds enige tijd, en ik kan iedereen melden dat ik nog geen 5G uitstraal.

En dan de huisvesting.

Ik sta al bijna 2 jaar op de wachtlijst voor een appartement. Maar omdat me in die tijd nog niets is aangeboden, ben ik nu urgent (dankzij de combinatie van wonen op een camping, en meer dan 18 maanden op de wachtlijst). Om deze reden heeft de assistante sociale me in contact gebracht met een stichting die woningzoekenden begeleidt naar een sociale huurwoning. En deze stichting belde me van de week met de vraag of ik geïnteresseerd ben in het appartement dat half juli vrijkomt in Saint-Etienne-de-Montluc (de plaats waar ik nu op de camping sta). En uiteraard ben ik geïnteresseerd.

Het appartement is een tijdelijke woning (logement temporaire), en ik mag er maximaal 10 maanden blijven wonen. Dat lijkt op het eerste oog misschien niet heel positief, maar dat is het juist wel. Omdat men me na die 10 maanden niet zomaar op straat kan gooien, is er de garantie dat ik over maximaal 10 maanden definitieve woonruimte heb. En daarmee is mijn prioriteit in die tijdelijke woning dus nog hoger dan op de camping.
Een bijkomend voordeel is dat de huur van de tijdelijk woning maar 70€ per maand is; daar komt dan nog wel een rekening bij voor de elektriciteit, maar ik kom in ieder geval lager uit dan de 360€ die ik nu elke maand betaal voor de camping. En dus kan ik ook weer voorzichtig gaan denken aan een auto.

Nou, en daarmee ben je weer een beetje op de hoogte van hoe het er bij mij voor staat.
En hoe is het met jou?

Algemeen

(on)bereikbare telefonische helpdesk

Ik heb een trucje ontdekt dat de wachttijd voor telefonische helpdesks terugbrengt tot bijna niets.

Het staat op mijn andere blog, maar ik plaats hier even een linkje, om zoveel mogelijk mensen te bereiken.

KLIK

Veel plezier ermee! :-)