In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven.
Sinds kort heb ik, na 7 jaar zwerven, een appartement in de Loire-Atlantique in Frankrijk.

Archief

Algemeen

Une nouvelle bagnole

Ik heb vandaag een auto gekocht.

La bagnole

Citroën Xsara Picasso

Aanstaande maandagmiddag ga ik ‘m halen; hij krijgt eerst nog een nieuwe Contrôle Technique (APK).
Het is weer een lekker ruime, want in een auto moet je spullen kunnen vervoeren. En hij heeft een trekhaak, want je weet maar nooit…

En dat betekent dat ik binnenkort weer eens een reis naar Nederland kan maken!

Directe aanleiding voor de aanschaf was mijn zoektocht naar een definitief appartement; ik mag nog maximaal 7 en een halve maand in het tijdelijk appartement blijven, dus ik ben druk op zoek naar iets meer definitiefs. En het volgende appartement is dan bij voorkeur in één van de kleine dorpjes hier in de regio. Maar die dorpjes hebben allemaal geen winkels, dus dan heb ik wel een auto nodig.

Bovendien moet deze auto me helpen deeltijdwerk te vinden. Ik zou heel graag, naast het boeken schrijven, voor halve dagen ofzo aan de slag willen. Niet alleen om wat extra geld te verdienen, maar vooral ook om een beetje onder de mensen te zijn; ik ben niet in Frankrijk gaan wonen om me in mijn appartement op te sluiten.

Maar goed, voorlopig eerst maar eens een reisje naar Nederland plannen. Als je een bed hebt waar ik 1 of meer nachten gebruik van mag maken, hoor ik dat graag. Een exacte datum heb ik nog niet; ik moet eerst even inventariseren wanneer men al dan niet thuis is, etcetera.

Algemeen

Veranderingen

Zo, daar ben ik dan eindelijk weer eens met een echt bericht.
Dat is alweer een hele tijd geleden, en daar is een heel eenvoudige reden voor: ik had er gewoon geen zin in. En dat heeft niets te maken met jou, de lezer van mijn berichtjes, maar met mij. Ik ben het leven in een caravan een beetje zat; ik kan mijn kont niet keren (van mijn bureau/eethoek naar mijn bed is letterlijk 1 stap); mijn bureau/eethoek is een tafeltje van 56x37x67 centimeter met een campingstoeltje, waardoor ik constant pijn in mijn rug heb; ik kan mijn keuken niet gebruiken als het regent, want de voortent is niet waterdicht; en het delen van wc en douche met mensen voor wie hygiëne geen prioriteit heeft komt me ook wel een beetje de keel uit. En dat ik geen auto meer heb speelt natuurlijk ook mee: ik kan geen kant op. Bovendien klooi ik een beetje met mijn gezondheid, en dat heeft me ook niet echt gemotiveerd om achter de computer te kruipen om een deprimerend berichtje op mijn blog te plaatsen.

Maar hier is dan eindelijk weer een nieuw bericht. Dus dat moet betekenen dat er iets veranderd is in die situatie, nietwaar?
Wel waar!

Laat ik beginnen met de gezondheid.

Drie maanden geleden is diabetes geconstateerd bij me. Op zich niet echt heel fijn om te hebben, maar als je het dan toch hebt, dan kun je het maar beter weten, zodat je maatregelen kunt nemen. Die maatregelen bestaan aan de ene kant uit medicijnen, en aan de andere kant uit meer bewegen. Nou houd ik natuurlijk sowieso wel erg van wandelen, maar dat deed ik steeds minder; dit omdat ik een maand of 4 geleden tijdens een wandeling gevallen was, terwijl ik zelf pas doorhad dat ik aan het vallen was toen ik al languit op straat lag — dit is 1 van de dingen die de dokter inspireerden om op diabetes te testen; dit kan namelijk het gevolg zijn van een verstoorde bloedsuikerspiegel.

Sinds 3 maanden heb ik medicijnen, en die slaan goed aan. Hoewel diabetes nooit geneest, zijn mijn bloedsuikerwaarden weer perfect. En daarom durf ik ook weer te wandelen — ook gemotiveerd door de wens om niet in mijn caravan te zitten, en door het mooie weer — waardoor ik in de afgelopen 3 maanden al bijna 10 kilo ben afgevallen, wat niet alleen het wandelen vergemakkelijkt, maar ook mijn lichaam helpt bij het op peil houden van mijn bloedsuikerspiegel.

Ik moet voortaan iedere 3 maanden bloed laten prikken om het verloop van mijn diabetes te monitoren, en de medicijnen zal ik in ieder geval voorlopig nog moeten blijven slikken; wellicht gaan we volgend jaar kijken of mijn lichaam weer in staat is om mijn bloedsuikerspiegel zelf op peil te houden.
En in de komende 2 maanden volgen nog een aantal andere onderzoeken, want het is mogelijk dat de diabetes niet het enige is dat ik mankeer.
Maar voorlopig voel ik me al een stuk beter dan 3 maanden geleden.

O, en een bijkomend voordeel van dit alles was ook dat ik prioriteit had voor de Covid-vaccinaties. Ik heb ze inmiddels allebei sinds enige tijd, en ik kan iedereen melden dat ik nog geen 5G uitstraal.

En dan de huisvesting.

Ik sta al bijna 2 jaar op de wachtlijst voor een appartement. Maar omdat me in die tijd nog niets is aangeboden, ben ik nu urgent (dankzij de combinatie van wonen op een camping, en meer dan 18 maanden op de wachtlijst). Om deze reden heeft de assistante sociale me in contact gebracht met een stichting die woningzoekenden begeleidt naar een sociale huurwoning. En deze stichting belde me van de week met de vraag of ik geïnteresseerd ben in het appartement dat half juli vrijkomt in Saint-Etienne-de-Montluc (de plaats waar ik nu op de camping sta). En uiteraard ben ik geïnteresseerd.

Het appartement is een tijdelijke woning (logement temporaire), en ik mag er maximaal 10 maanden blijven wonen. Dat lijkt op het eerste oog misschien niet heel positief, maar dat is het juist wel. Omdat men me na die 10 maanden niet zomaar op straat kan gooien, is er de garantie dat ik over maximaal 10 maanden definitieve woonruimte heb. En daarmee is mijn prioriteit in die tijdelijke woning dus nog hoger dan op de camping.
Een bijkomend voordeel is dat de huur van de tijdelijk woning maar 70€ per maand is; daar komt dan nog wel een rekening bij voor de elektriciteit, maar ik kom in ieder geval lager uit dan de 360€ die ik nu elke maand betaal voor de camping. En dus kan ik ook weer voorzichtig gaan denken aan een auto.

Nou, en daarmee ben je weer een beetje op de hoogte van hoe het er bij mij voor staat.
En hoe is het met jou?

Algemeen

(on)bereikbare telefonische helpdesk

Ik heb een trucje ontdekt dat de wachttijd voor telefonische helpdesks terugbrengt tot bijna niets.

Het staat op mijn andere blog, maar ik plaats hier even een linkje, om zoveel mogelijk mensen te bereiken.

KLIK

Veel plezier ermee! :-)

Algemeen

Huis te koop

Nee, niet mijn huis, natuurlijk. Een vriendin heeft haar huis te koop staan.
En dan kan een linkje nooit kwaad. Je weet maar nooit…

UPDATE: Dit huis is verkocht. Het is gekocht door een Engelse dame, en het blijft een gîte voor pelgrims naar Santiago de Compostela.

Het huis staat in de Gers, in het zuid-westen van Frankrijk. Het is een groot vrijstaand huis, met een enorme tuin. Geen directe buren.
Het wordt momenteel niet alleen als woonhuis, maar ook als gîte/chambre d’hôte (B&B) gebruikt, voor zowel toeristen als pelgrims naar Santiago de Compostela: het huis staat langs de Chemin du Puy, de meest populaire Jakobsweg in Frankrijk. Ik heb hier begin 2016 een maand of 2 gewoond en gewerkt.
Arblade-le-Bas is een klein dorp, maar op een minuut of 10 met de auto (of een half uurtje lopen) bevindt zich Aire-sur-l’Adour, met alle gemakken van een provinciestad (winkels, huisartsen, tandartsen, scholen, restaurants, cafés, …).

De prijs van €169.000 is naar Nederlandse begrippen echt een lachertje, als je ziet wat je er allemaal voor krijgt. Een geweldige kans voor wie altijd al in Frankrijk heeft willen wonen, maar ik kan me bijvoorbeeld ook voorstellen dat een familie dit gezamenlijk koopt als vakantiehuis voor de hele familie. Of iemand die de gîte wil voortzetten, uiteraard; de volledige inrichting van de gîte (± 12 bedden) blijft achter.

Voor meer info, zie hier.
En voor nog meer info, zie de site van de gîte.

Algemeen, Auteur

Even afgeleid

Het is alweer een tijd geleden dat ik een echt bericht op mijn blog plaatste. Ik was even afgeleid door van alles en nog wat.
Maar hierbij een update.

Van de Franse versie van mijn boek zijn in 2020 (half oktober – eind december) uiteindelijk 323 papieren exemplaren verkocht, plus 392 online lezers. Dat zijn uiteraard niet de cijfers waar ik op hoopte op basis van de verkoop in de eerste 2-3 weken, maar ik neem aan dat het uiteindelijk wel logisch is: bij die eerste bestellingen zaten natuurlijk ook mensen die een exemplaar gereserveerd hadden in de weken voordat de verkoop startte.
Komende week ontvang ik in ieder geval mijn eerste royalties, dus dan is het echt.

De Engelse versie van mijn boek is inmiddels in de productie-fase, de laatste fase vóór de publicatie. Het enige dat ik er nu nog aan kan doen, is de drukproeven controleren wanneer ik die opgestuurd krijg. Het boek ligt vanaf eind april in de winkel, maar kan nu al vooruit besteld worden.
Apress betaalt een premie wanneer het definitieve manuscript in zijn geheel is opgeleverd, dus ook van de Amerikaanse uitgever verwacht ik van de week de eerste royalties. Het gaat dan wel (nog) niet om enorme bedragen, maar alles dat ik ontvang brengt me weer een beetje dichter bij die nieuwe auto/caravan/camper die ik zo hard nodig heb.

En dan moet ik het natuurlijk ook nog even over de Nederlandse versie van mijn boek hebben…
De laatste keer dat ik informeerde, half oktober, waren er daarvan nog geen 50 verkocht. Dus dat valt vooralsnog nogal tegen. Maar de Nederlandstalige versie is natuurlijk ook echt gericht op het middelbaar beroepsonderwijs, en het boek is te laat uitgekomen om aan het begin van dit schooljaar op de lijsten te staan; ik hoop dat deze cijfers komende zomer stevig veranderen.

Verder ben ik de afgelopen tijd ook nogal bezig geweest met mijn gezondheid. Ik ga niet in details treden, maar het komt er op neer dat de tandarts begonnen is aan een volledige renovatie van mijn gebit, en dat de huisarts begonnen is aan een soort APK, omdat het al jaren geleden was dat ik bij een dokter ben geweest. Ik ben inmiddels 50, dus ik krijg ongetwijfeld de komende tijd wat prikken en pillen te verduren.
Een volgende stap voor mijzelf is te kijken of er hier een sportschool is die korting geeft aan mensen met een klein inkomen. De 25 kilo die ik kwijtgeraakt was tijdens mijn pelgrimage naar Compostela heb ik inmiddels weer ruimschoots terug, en dat komt de gezondheid niet bepaald ten goede.

Afgelopen week heb ik eindelijk mijn Nederlandse identiteitskaart ontvangen. Mijn paspoort was al ruim 2 jaar verlopen, dus ik kon een beetje geen kant op. Maar gelukkig is dat nu opgelost. Normaal gesproken moet je hiervoor naar de ambassade in Parijs (2 keer: de eerste keer om het paspoort aan te vragen, en de tweede keer om het nieuwe paspoort op te halen), maar vanwege mijn lastige situatie met beperkt budget heeft men voor mij een uitzondering gemaakt, en kon ik een identiteitskaart (geen paspoort) aanvragen via de post. Dit was een regeling voor gehandicapten die niet of moeilijk kunnen reizen, maar daklozen die geen budget hebben om te reizen konden er ook gebruik van maken, onder overlegging van een verklaring van de situatie door een sociaal werker.
Overigens heeft de ambassade me ook laten weten dat deze regeling met ingang van 2021 niet meer bestaat: iedereen moet zich nu in Parijs komen melden voor de verlenging van een paspoort of identiteitskaart, of je daar nu lichamelijk of budgettair toe in staat bent of niet (op de Nederlandse consulaten verspreid over Frankrijk kun je hiervoor al enige tijd niet meer terecht). Waarmee Nederland zich dus weer eens van zijn koudste kant laat zien; ik neem aan dat de macht in Nederland nog steeds in handen is van harteloze partijen als VVD en PVV…

Met die identiteitskaart in de hand heb ik dan ook eindelijk de aanvraag kunnen indienen voor de omruiling van mijn Nederlandse rijbewijs voor een Frans rijbewijs. Mijn Nederlandse rijbewijs is inmiddels ook ruim een jaar verlopen, maar omdat ik nu in Frankrijk woon, kan ik het niet in Nederland verlengen, maar moet ik het omruilen voor een Frans rijbewijs. Maar dat kon uiteraard niet zonder identificatie. De omruiling kan even duren, maar als het goed is, krijg ik een tijdelijk rijbewijs (dat alleen in Frankrijk geldig is). Gelukkig verloopt het Franse rijbewijs niet, dus als ik hiermee klaar ben, ben ik er ook echt klaar mee.

En het laatste puntje van deze update: naturalisatie in Frankrijk.
Ik ben bezig met de eerste stappen voor het aannemen van de Franse nationaliteit. Enerzijds is het gewoon praktischer: het is niet handig om onder 2 overheden te vallen. Maar anderzijds is de Franse samenleving gewoon veel socialer dan de Nederlandse, en voel ik me hier veel meer thuis.
Hoewel ik hier al een tijd over nadacht, is het allemaal nog heel pril (ik moest wachten op mijn Nederlandse identiteitskaart). Meer nieuws volgt zodra dat er is, maar dat zal eerder maanden dan weken duren.

Algemeen

Sneeuw

Is het niet geweldig, als je uit het raam kijkt en je ziet sneeuw vallen? En dat het zelfs blijft liggen…

Nee, dat is niet geweldig. Niet als je in een klein zomer-caravannetje woont.

Algemeen

Dans la merde

Oftewel “In de shit“, zoals wij in goed Nederlands zouden zeggen…
Want dat is waar ik me nu bevind.

Afgelopen zondag kreeg ik al te horen dat de camping aan het einde van deze maand sluit. Dit bracht al de nodige stress, want ik zou niet weten waar ik dan heen zou moeten. En ook niet hoe, zonder auto.

En zojuist heb ik bericht ontvangen van het arbeidsbureau dat mijn aanvraag voor een WW-uitkering is afgewezen (een afwijzing waarvoor men 3 maanden de tijd nodig had, nadat ik al 4 maanden zonder inkomsten had gezeten omdat ik zelf ontslag had genomen van een onhoudbare baan). “L’instance […] n’a pas jugé vos efforts […] suffisants“, oftewel “De instantie beoordeelt uw inspanningen als onvoldoende“. De publicatie van 2 boeken, en een derde onderweg, is dus voor de geachte dames en heren ambtenaren niet genoeg inspanning.

En de inkomsten van de boeken komen pas na de verkoop. En zonder onderdak en zonder internet komt die Engelse versie er helemaal niet. En zonder mijn server vallen mijn andere boeken ook om (de website maakt integraal deel uit van mijn boeken, en zonder die site slaat een aantal teksten nergens meer op).

En dus zit ik nu in de shit. Diep in de shit zelfs: geen onderdak, geen inkomen, geen reserves, en heel weinig toekomstperspectief.
En ik weet het: op dit blog moeten zelfs de minder positieve berichten altijd een zilveren randje hebben; altijd afsluiten met iets positiefs. Maar ik heb op dit moment even niks positiefs. En ik moet het even ergens kwijt. Misschien verwijder ik dit bericht later weer, maar nu moet het even.

Ik denk dat het de komende tijd heel stil wordt op dit blog. Ik weet nu echt niet meer hoe ik verder moet, dus ik heb even andere dingen aan mijn hoofd.

Ik sta open voor sponsordeals; voornamelijk om mijn server en telefoon/internet in de lucht te houden.
Een idee? Neem gerust contact op: rob@elperegrino.nl

UPDATE 2020-10-17:
Dankzij hulp uit Nederland zijn de server en telefoon/internet in ieder geval veiliggesteld!
(Toch nog een zilveren randje.)

Algemeen

Linkje

Jaap-Jan en Judith kweken pioenrozen en andere bloemen. Maar ze hadden nog geen website. Dus dat heb ik even verholpen. Jaap-Jan had mij geholpen met het ophalen van mijn caravan, en zo help je elkaar dan steeds een stukje verder op weg.

Even een linkje, voor jullie, de lezers van mijn site, maar ook voor de zoekmachines, zodat de site vlot geïndexeerd wordt:

www.vosfleurs.fr

Algemeen, Breizh

Op mijn pootjes

Voorlopig vind ik dit wel alvast even een gezellige foto. Morgen of overmorgen meer; ik ben nu moe, en het is nog een beetje een bende.

Algemeen, Auteur

Wel een boek, geen auto

Het boek vordert gestaag; vandaag ben ik de 20.000 woorden gepasseerd. :mail:
De uitgeverij rekent overigens niet in woorden, maar in tekens. Het verzoek was of ik het bijtijds wilde laten weten als ik dacht over de 900.000 tekens heen te gaan; dan moeten er namelijk wat maatregelen genomen worden voor het drukken. Maar als ik zo kijk wat ik al heb geschreven, en nog denk te gaan schrijven, verwacht ik tussen de 500.000 en 600.000 tekens uit te komen; ik zit nu op 132.165.

Voor de nerds onder ons: dat betekent dat een woord gemiddeld ( 132.165 / 20.129 = ) 6,57 tekens heeft.
Geen idee wat je met die informatie zou kunnen, maar ik kan het nu niet meer ont-weten…

Vorige week heeft het hoofd redactie me uitgelegd hoe het straks verder gaat met nalezen, corrigeren en drukken. Normaal gesproken wordt een boek één keer nagelezen door een technisch onderlegd persoon, en dan worden zijn/haar vragen verwerkt voordat het boek gedrukt wordt. Maar omdat ik niet Frans ben van origine, wordt mijn boek eerst een keer gecontroleerd op correct Frans, en wordt het daarna pas naar de techneut gestuurd; dit om de techneut niet op te zadelen met een dubbele taak, waardoor hij/zij technische onduidelijkheden over het hoofd zou kunnen zien.
Het werd niet hardop gezegd, maar voor mij maakt deze dubbele nalezing (wat toch een investering is) wel duidelijk dat ENI hoge verwachtingen heeft van mijn boek. Dat heb ik zelf trouwens ook, en hoe meer ik schrijf, hoe hoger mijn verwachtingen zijn: ik ben echt wel heel erg onder de indruk van wat ik allemaal weet, en hoe goed ik dat uit kan leggen…
Ik heb met de redactie-assistente afgesproken dat ze iedere twee weken contact met me opneemt, om te vragen hoe ik vorder, en zo te voorkomen dat het tempo inzakt.

Minder enthousiast ben ik over het feit dat ik geen auto meer heb. Nou ja, het ding heb ik nog wel, maar hij rijdt niet meer, dus ik weet niet of ik het nog wel een auto kan noemen. Het lijkt erop dat de oliepomp het begeven heeft, en het was in ieder geval zo serieus, dat de garage waar ik hem gebracht had er niets meer aan wilde doen.
Volgend weekend komt een vriend van de eigenaar van de camping er nog even naar kijken. Hij knutselt aan auto’s voor de hobby, en is bereid een poging te wagen, als het niet hopeloos is. Ik heb er zelf echter een hard hoofd in dat er nog iets van te maken is.
Momenteel ga ik met de bus naar mijn werk, wat me elke dag ruim 3 uur reistijd kost.

De eigenaar van de camping heeft aangeboden dat ik een auto (Mini) van ‘m kan lenen als ik er een verzekering op mijn eigen naam voor neem. Probleem is echter dat mijn rijbewijs verlopen is, en dat ik dus geen verzekering op mijn naam kan zetten. We gaan van de week kijken of we daar een oplossing voor kunnen vinden.
(De Assistante Sociale heeft me overigens laten weten dat ze niets voor me kan betekenen, en heeft me aangeraden contact op te nemen met een rijschool. Maar ja, ik heb echt nog geen geld om opnieuw mijn rijbewijs te gaan halen.)

We kunnen dus gerust stellen dat het avontuur nog even verder gaat.

Daarover gesproken, trouwens: het lijkt erop dat er alweer een nieuw avontuur op de loer ligt. Ik heb er al een glimp van opgevangen, en het is een avontuur dat ik wel graag zou aangaan.
Maar omdat dat allemaal nog erg onzeker is, is dat de cliffhanger van deze blogpost.