In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven.
Op dit moment woon ik in een caravan in de Loire-Atlantique in Frankrijk.

Camino de Santiago

Nieuwe wandeling: mede-pelgrim gezocht

:schelp:

In 2014 liep ik van Wateringen naar Santiago de Compostela. Da’s inmiddels alweer 7 jaar geleden.

En dus heb ik besloten dat het tijd is voor een nieuwe tocht. Niet zo’n lange dit keer, maar wel lang genoeg om weer even te kunnen genieten van de volledige vrijheid.

En omdat ik het de vorige keer in mijn eentje gedaan heb (behalve de stukken waar ik een paar dagen met Siets, Maarten of Andreas optrok), wil ik het nu graag samen met iemand doen. Dus ik ben op zoek naar iemand die zin heeft om een paar weken in de buitenlucht te zijn. Ongetwijfeld zijn er mensen die er na confinement / lock-down even lekker tussenuit willen…

Ik had gedacht om in september te gaan; dat is na de ergste hitte van de zomer.
De camino die ik uitgezocht heb, is de Camino Portuguès: van Lissabon naar Santiago de Compostela. Dit is een wandeling van zo’n 600 kilometer, die voor een groot deel langs de kust loopt. In ‘standaard-wandeltempo’ moet deze tocht in zo’n 4 weken te doen zijn. Maar als je niet zo goed ter been bent, vind ik het ook prima om er 6 weken over te doen (en als je in een rolstoel zit, wil ik je ook best duwen daar waar het nodig is).

Houd er rekening mee dat je van tevoren zult moeten trainen als je mee wilt; dat is de reden waarom ik er in januari al over begin. Zorg dat je spieren, voetzolen, enkels en knieën klaar zijn voor een lange wandeling, en dat je rug gewend is aan een rugzak.

Als het je wat lijkt, reageer dan op dit bericht, of mail me op portugues@elperegrino.nl.

Om de vraag voor te zijn: nee, ik ben niet op zoek naar gezelschap voor een deel van de tocht. Met mijn ervaring van de vorige keer, en ook naar aanleiding van gesprekken die ik heb gehad met pelgrims die de tocht in jaarlijkse etappes deden, kan ik zeggen dat je het heel anders beleeft wanneer je een deel doet dan wanneer je van begin tot einde gaat; dit is zeg maar het verschil tussen toeschouwer en deelnemer. Als je wilt weten hoe het is, zul je een investering moeten doen.

Wikipedia-en: The Portuguese Way
Gronze.com: Camino Portugués

:backpack: :boot:   :hat:

Auteur

Ik ben auteur

Als men mij de afgelopen maanden vroeg wat ik voor werk deed, dan antwoordde ik “Ik zit momenteel zonder werk.“; later werd dat “Ik probeer een boek te schrijven.“, en toen “Ik heb net een boek uitgegeven.“. Maar inmiddels ben ik eindelijk zover dat ik vol overtuiging “Ik ben auteur.” antwoord op die vraag.
En om dat officieel te maken, heb ik visitekaartjes aangeschaft.

Voorkant visitekaartje: mijn naam.

Achterkant visitekaartje: QR-code.

Ik vind ‘m zelf weer erg geslaagd.

(Ik had gehoopt vandaag ook de verkoopcijfers van november te kunnen delen, maar de volgende cijfers zijn pas beschikbaar als het boek 3 maanden in de handel is; dat wordt dus januari.)

UPDATE 2020-12-07:
Ik heb zojuist een gesprek gehad met de CAF (sociale dienst) i.v.m. mijn recht op bijstand, en ik heb voorlopig in ieder geval 3 maanden ontslag van sollicitatieplicht om de Engelstalige versie van mijn boek af te kunnen maken. Ik word nu dus ook door ‘de instanties’ erkend als auteur!

:yahoo: :mail:   :good:

Auteur

243! In 2 weken!

Zal ik even een stukje goed nieuws doen?

De Franse versie van mijn boek kwam uit op 14 oktober. In de maand oktober — en dat is dus in de praktijk in 2 weken, de eerste 2 weken dat het boek in de verkoop is — zijn er 243 exemplaren verkocht.
Julie, degene die de contacten met de auteurs onderhoudt bij de uitgever, noemde het ‘un très bon début !‘. Maar ondanks dat ik geen idee heb van hoe IT-boeken in Frankrijk verkopen, had ik dat zelf ook al een beetje bedacht…

Het zal je niet verbazen dat ik nu weer volop zin heb om de Engelse versie zo snel mogelijk af te maken.
:mail:

Breizh, COVID-19

Keert het tij?

De afgelopen weken zijn zwaar geweest. Heel zwaar, mag ik wel zeggen.
Mijn geld was op, mijn aanvraag voor een uitkering werd keer op keer afgewezen, de eerste royalties voor mijn boeken komen op zijn vroegst in februari, en de camping in Blain ging dit weekend dicht.

Na mijn noodkreet van 2 weken geleden kreeg ik gelukkig al heel snel een mail van A (die altijd erg gesteld is op privacy en anonimiteit op internet, dus wiens naam ik niet zal noemen), die aanbood om voorlopig de telefoon en de server te betalen, waardoor in ieder geval mijn toekomst minder onzeker was; de website die bij mijn boek hoort, kon in de lucht blijven, en ik kon in contact blijven met de uitgever in New York voor mijn Engelstalige boek. Vervolgens wist een sociaal werkster een bedragje los te peuteren van de prefectuur waarmee ik in ieder geval een paar weken zou kunnen betalen op de camping van Héric, een kilometer of 15 van Blain, die wel heel de winter open zou blijven.

Een team van erg volhardende sociaal werksters wist vervolgens een week geleden eindelijk een fatsoenlijk antwoord te krijgen van de CAF (sociale dienst). Mijn uitkeringsaanvragen waren altijd afgewezen vanwege ‘gebrek aan verblijfsvergunning‘; dat is raar, want ik ben Europeaan, en heb dus geen verblijfsvergunning nodig. Maar de melding had moeten zijn ‘gebrek aan verblijfsvergunning, of aan bewijs van een verblijf van tenminste 5 jaar in Frankrijk‘. En dat laatste, dat kon ik wel aantonen, want ik heb mijn verblijf altijd heel goed gedocumenteerd: telefoonrekeningen en bankafschriften bewaard, de passen bewaard van de door de staat betaalde ziektekostenverzekering die ik een paar jaar geleden had; ik had zelfs getekende verklaringen gevraagd van verschillende gîtes waar ik gewerkt heb (ik wist dat het ooit van pas zou komen). Met al die bewijzen bleven er nog 2 gaten van 2-3 maanden over in mijn stapel van bewijs, en die heb ik kunnen opvullen met dit blog! Bij gebrek aan rekeningen, bankafschriften en getekende verklaringen besloot ik links toe te voegen naar de betreffende maanden op mijn blog, waar op foto’s duidelijk te zien is dat ik in Frankrijk was (onder andere een wandeling van een maand met een ezel). En die hele stapel bewijs was overtuigend genoeg om mij een bijstandsuitkering toe te kennen. En met terugwerkende kracht tot mijn eerste aanvraag in juli, waarmee de sociale dienst dus duidelijk aangeeft dat de fout bij hen lag, en niet bij mij.

Donderdag kwam toen nog het bericht van een nieuw confinement; de noodmaatregelen in Frankrijk, vanwege COVID-19, zijn weer aangescherpt. En hierdoor kon de camping in Héric me helaas toch niet ontvangen, want ze hadden besloten maar helemaal te sluiten. En de camping in Blain had ook geen zin om speciaal voor mij het licht en de boilers aan te laten (en de werkzaamheden, waar ze al aan begonnen waren, aan te passen). Maar met een beetje rond bellen kwam ik erachter dat de camping in Saint-Étienne-de-Montluc, waar ik begin 2019 ook al een paar maanden had doorgebracht, wel open zou blijven. En een vrijwilliger van Secours Populaire, een organisatie die vecht tegen armoede en uitsluiting, waar ik de afgelopen weken mijn boodschappen heb mogen halen, heeft mij en de caravan vrijdag naar Saint-Étienne gebracht.

De ellende is weliswaar nog niet helemaal voorbij — de uitkering is 550€ per maand, en daarvan gaat 400€ naar de camping, en zowel de caravan als de voortent zijn lek, terwijl ik in het natste deel van Frankrijk zit, in de herfst en de winter — maar het mag duidelijk zijn dat de zaken minder uitzichtloos zijn dan 2 weken geleden. Ik heb aangegeven dat ik graag in aanmerking wil komen voor tijdelijke (nood)huisvesting, maar omdat ik een man alleen ben, en geen vrouw met kinderen, maak ik me daarover niet al teveel illusies.
Deze winter wordt nog even zwaar, maar dan hoop ik echt dat ik in rustiger vaarwater kom. Uiterlijk half december lever ik het manuscript in voor de Engelstalige versie van mijn boek, dus dat komt zo’n beetje eind januari, begin februari uit. En aan de hand van de verkopen van de versies die al uit zijn, beslis ik dan of ik vervolgens weer traditioneel werk ga zoeken, of dat ik me direct stort op het schrijven van een volgend boek. Ik hoop eerlijk gezegd op het laatste, want ik vind uitzoeken en documenteren heerlijk om te doen, en ik heb nog genoeg ideeën voor minstens 4 of 5 andere boeken.

Afgelopen vrijdag was mijn 50e verjaardag.
Als je me 20 jaar geleden gevraagd had hoe ik er op mijn 50e bij zou zitten, had ik een iets ander plaatje geschilderd…

Algemeen

Dans la merde

Oftewel “In de shit“, zoals wij in goed Nederlands zouden zeggen…
Want dat is waar ik me nu bevind.

Afgelopen zondag kreeg ik al te horen dat de camping aan het einde van deze maand sluit. Dit bracht al de nodige stress, want ik zou niet weten waar ik dan heen zou moeten. En ook niet hoe, zonder auto.

En zojuist heb ik bericht ontvangen van het arbeidsbureau dat mijn aanvraag voor een WW-uitkering is afgewezen (een afwijzing waarvoor men 3 maanden de tijd nodig had, nadat ik al 4 maanden zonder inkomsten had gezeten omdat ik zelf ontslag had genomen van een onhoudbare baan). “L’instance […] n’a pas jugé vos efforts […] suffisants“, oftewel “De instantie beoordeelt uw inspanningen als onvoldoende“. De publicatie van 2 boeken, en een derde onderweg, is dus voor de geachte dames en heren ambtenaren niet genoeg inspanning.

En de inkomsten van de boeken komen pas na de verkoop. En zonder onderdak en zonder internet komt die Engelse versie er helemaal niet. En zonder mijn server vallen mijn andere boeken ook om (de website maakt integraal deel uit van mijn boeken, en zonder die site slaat een aantal teksten nergens meer op).

En dus zit ik nu in de shit. Diep in de shit zelfs: geen onderdak, geen inkomen, geen reserves, en heel weinig toekomstperspectief.
En ik weet het: op dit blog moeten zelfs de minder positieve berichten altijd een zilveren randje hebben; altijd afsluiten met iets positiefs. Maar ik heb op dit moment even niks positiefs. En ik moet het even ergens kwijt. Misschien verwijder ik dit bericht later weer, maar nu moet het even.

Ik denk dat het de komende tijd heel stil wordt op dit blog. Ik weet nu echt niet meer hoe ik verder moet, dus ik heb even andere dingen aan mijn hoofd.

Ik sta open voor sponsordeals; voornamelijk om mijn server en telefoon/internet in de lucht te houden.
Een idee? Neem gerust contact op: rob@elperegrino.nl

UPDATE 2020-10-17:
Dankzij hulp uit Nederland zijn de server en telefoon/internet in ieder geval veiliggesteld!
(Toch nog een zilveren randje.)

Auteur

Persbericht

Ik ontving zojuist het persbericht dat eruit gegaan is naar aanleiding van mijn boek, met het verzoek het rond te sturen.
Maar ja, de journalisten die ik ken, publiceren alleen in het Nederlands…

Dus dan hier maar een link geplaatst:
Présentation de l’ouvrage Installation et configuration d’un serveur internet

Frans, Peter, Geraldine: ondanks bovenstaande zal ik jullie uiteraard niet verbieden hierover te publiceren.
:-)

En voor wie actief is op IT-fora en dergelijke: ja, graag!

Auteur

Installation et configuration d’un serveur internet

Ce livre s’adresse aux administrateurs système, débutants comme plus expérimentés, qui souhaitent, à partir d’un serveur sur lequel seul le système d’exploitation est installé, configurer un serveur internet d’entreprise fonctionnel, prêt à être mis en production.

Pour bien appréhender la lecture, un minimum de connaissances sur Unix/Linux, sur le fonctionnement de l’interface en ligne de commande et la configuration à l’aide des fichiers texte est conseillée. La connaissance de commandes de base telles que cd, ls, cat, less, tar et gzip est également un plus.

Après un chapitre sur les bases d’un système Unix/Linux, l’auteur amène rapidement le lecteur au cœur de la mission d’administration système avec la mise en œuvre de la configuration d’un serveur, illustrée avec plusieurs systèmes d’exploitation tels que FreeBSD, Debian et CentOS.

A l’aide d’exemples de configuration et de commandes, l’auteur explique étape par étape l’installation et la configuration d’un pare-feu, d’un serveur DNS, d’un serveur web (Apache ou Nginx) et d’un serveur mail.

Il détaille également le partage des fichiers, des calendriers et des carnets d’adresses, le chiffrement par SSL/TLS des connexions (web et courriels) ainsi que la gestion dans un annuaire LDAP des utilisateurs n’ayant pas besoin de l’accès shell. Ce livre propose également des pistes pour l’analyse de problèmes éventuels, pour la maintenance quotidienne et les sauvegardes, ainsi que pour donner la possibilité à l’administrateur système de faire évoluer le serveur.

Des éléments complémentaires sont en téléchargement sur le site de l’éditeur et sur le site de l’auteur.

→ Plus d’informations sur www.librobert.net, ou commandez-le directement dans la boutique en ligne de mon éditeur Éditions ENI.


Ce livre est également disponible en néerlandais.
La version anglaise sortira début 2021.

Auteur

En nog een contract!

Inderdaad: na Éditions ENI en Boom Beroepsonderwijs, heeft ook Apress voldoende vertrouwen in mijn kennis en ervaring, en in mijn schrijfkunst, om me een publicatiecontract voor mijn boek aan te bieden.

De opleverdatum voor het manuscript is in december, dus ik verwacht dat zo’n beetje in februari ook de Engelstalige versie van mijn boek in de winkels zal liggen. Uiteraard doe ik ook deze vertaling weer zelf.
De toekomst ziet er dus zonnig uit; ik zie eindelijk weer een lichtpuntje aan het einde van de tunnel.

Maar voorlopig heb ik wel eerst nog een stuk tunnel waar ik doorheen moet: ik zit inmiddels 6 maanden zonder inkomen, en ik heb niets meer. De camping is al een aantal weken niet betaald, en voor eten ben ik aangewezen op de voedselbank, waar ik eens in de week wat spullen mag gaan halen die net of bijna over de datum zijn.
Ruim 2 en een halve maand geleden heb ik bij Pôle Emploi (het Franse arbeidsbureau) een aanvraag gedaan voor een uitkering, waar ik in principe recht op zou moeten hebben, maar door getreuzel en gekloot is men nog niet toegekomen aan de behandeling van mijn dossier.
Wat betreft het eten vind ik het op zich niet zo heel erg; ik heb immers al vaker met dat bijltje gehakt. Maar als ik van de camping word af gezet, heb ik wel een probleem. En als mijn telefoon en mijn server worden afgesloten, valt mijn hele toekomst in elkaar, want mijn site maakt integraal deel uit van de stof in mijn boek, en zonder internet (4G op de mobiel) houdt het schrijven ook op.
Maar goed, ik hoop maar dat alles op tijd opgelost is.

En om niet met een domper te eindigen: vanaf 14 oktober ligt de Franse versie van mijn boek in de winkel!

En laten we vooral niet vergeten dat ik 3 contracten heb weten te scoren voor mijn eerste boek!

Algemeen

Linkje

Jaap-Jan en Judith kweken pioenrozen en andere bloemen. Maar ze hadden nog geen website. Dus dat heb ik even verholpen. Jaap-Jan had mij geholpen met het ophalen van mijn caravan, en zo help je elkaar dan steeds een stukje verder op weg.

Even een linkje, voor jullie, de lezers van mijn site, maar ook voor de zoekmachines, zodat de site vlot geïndexeerd wordt:

www.vosfleurs.fr

Breizh

Nieuwe caravan

Nou, daar is-ie dan: de nieuwe caravan.

De eerste nacht dat ik terug was op de camping, heb ik in een tentje geslapen. Gelukkig (?) was dat tentje niet waterdicht, dus de volgende dag kreeg ik een andere, die wat groter was. Maar dat was nog niet echt ideaal, dus ik was blij toen ik afgelopen vrijdagavond een goedkope caravan vond op internet. En dat ik de eerste was die reageerde, want die dingetjes gaan heel snel; ze worden heel veel gebruikt door seizoenswerkers, en de wijnoogst komt eraan.

Nieuws over een uitkering is er nog niet, dus eigenlijk was hij ruim boven budget, en ik heb geen idee hoelang ik nog op de camping kan blijven. Maar een kans als deze (400€, inclusief voortent) komt geen tweede keer voorbij, dus ik heb het risico genomen. Afgelopen zaterdag ben ik ‘m gaan halen met hulp van Jaap-Jan, de Nederlandse pioenrozenboer uit Blain.

Het is nog een beetje een bende, want er moeten nog pallets in de voortent, zodat ik mijn spullen droog houd als het kanaal eventueel uit zijn oevers treedt van de winter.

Hij is ietsje groter dan mijn vorige caravan, en de voortent maakt ‘m nog eens 2 keer zo groot, dus ik ga er wel een beetje op vooruit. En met de koelkast en het fornuis die ik gekocht had voor mijn appartement, lijkt het bijna een echt huisje. Nu maar hopen dat hij ook waterdicht is…

Algemeen, Breizh

Op mijn pootjes

Voorlopig vind ik dit wel alvast even een gezellige foto. Morgen of overmorgen meer; ik ben nu moe, en het is nog een beetje een bende.

Auteur, Breizh

Terug naar de camping

Jullie dachten zeker dat het afgelopen was met zwerven…?
Nou, niet dus.

Ik ga weer terug naar de camping.

De eigenaar van mijn appartement is iemand die bij voorkeur niet beweegt, en ik word daar helemaal gek van. Zo had ik al vanaf het moment dat ik het appartement betrok slechts 1 functionerend stopcontact. Ook vanaf het begin (voordat ik er in trok al) was er de belofte dat dat gerepareerd zou worden, maar dat gebeurde maar steeds niet; zelfs niet toen ik besloot te stoppen met het betalen van de huur. En er was meer: een deur die op een ruime kier stond, maar niet verder open of dicht kon; een ontbrekende deur; een raam dat vervangen moest worden; de boiler die lekt; en de vuilnis die zich maar bleef ophopen op de binnenplaats. Overigens heb ik eergisteren aangekondigd dat ik het zat was en terug zou gaan naar de camping, en gisteren waren de stopcontacten gerepareerd; het was 10 minuten werk voor de elektricien; daar heb ik dan 4 maanden op gewacht. Maar goed, dat was te laat: het weekend van de 15e augustus is de verhuizing.

Bijkomende uitdaging is natuurlijk wel dat ik mijn caravan heb weggegeven. En dat ik al ruim 4 maanden leef zonder inkomsten, dus dat het geld nu zo’n beetje op is. Dus je zou kunnen stellen dat ik er niet per se op vooruit ga. De kans bestaat dat ik een tent zal moeten lenen van de camping. Dat kan interessant worden van de winter.

Om niet af te sluiten met een domper, zal ik ook nog even wat goed nieuws doen. Of in ieder geval potentieel goed nieuws.

Ik had geen recht op een uitkering, omdat ik zelf mijn contract had beëindigd, buiten de proeftijd. Maar nou had ik van de week een afspraak bij het arbeidsbureau (Pôle Emploi), en daar kreeg ik te horen dat je na 4 maanden een nieuwe aanvraag mag doen, als je kunt aantonen dat je in die 4 maanden wel actief bent geweest om werk te vinden of anderszins aan je toekomst te werken (opleiding, bedrijfsovername). En hoewel mijn conseiller geen beloften kon doen — de beslissing wordt genomen door een commissie — waren we het er wel over eens dat het uitgeven van een boek best zou kunnen tellen als werken aan de toekomst. Dus ik heb uiteraard direct een aanvraag gedaan (28 juli was het 4 maanden), en als het meezit heb ik binnenkort een uitkering die me gaat helpen me definitief te vestigen als auteur (en een caravan aan te schaffen en de camping te betalen, of ander onderdak).

Duim voor me. Ik houd jullie op de hoogte.

Auteur

Configuratie van een internetserver

Vanaf deze week is mijn boek uit!
En dan bedoel ik niet een boek dat ik bezit, maar het boek dat ik geschreven heb.
En ik bedoel ook niet uitgelezen, maar uitgegeven.

Configuratie van een internetserver beschrijft de volledige installatie en configuratie van een bedrijfsinternetserver (die uiteraard ook gebruikt mag worden voor een familie of een vriendengroep). Na een paar paragrafen over de selectie van de provider en de server, en een hoofdstuk met wat Unix-basiskennis, wordt de beheerder bij de hand genomen, en in rap tempo naar het ‘echte’ systeembeheer begeleid.

Het uiteindelijke resultaat is een volledig functionele bedrijfsinternetserver die klaar is om in productie genomen te worden. Deze server handelt DNS-, web-, en e-mailverkeer af voor meerdere domeinen, en bedient tientallen of zelfs honderden gebruikers; gebruikers die geen shell-toegang nodig hebben worden opgenomen in een LDAP directoryservice. Gebruikers kunnen bestanden delen en synchroniseren op al hun apparaten, en de e-mailgebruikers beschikken over gedeelde kalenders en adresboeken. De server wordt beveiligd middels een firewall, en de web- en e-mailverbindingen worden versleuteld middels SSL/TLS. Met dit boek in de hand heeft de systeembeheerder bovendien de nodige handvatten om de server te onderhouden, en om verder te groeien.

Dit boek vereist geen diepgaande kennis van Unix; een eerste geslaagde kennismaking zou genoeg moeten zijn. De lezer of lezeres wordt geacht bekend te zijn met het concept opdrachtregel (command line), en met de configuratie middels tekstbestanden. Ook wordt hij of zij geacht basiscommando’s als cd, ls, cat, less, tar en gzip te kennen.
Dit boek is echter niet specifiek gericht op de beginnende beheerder: het probeert deze beginnende beheerder zo snel mogelijk te begeleiden naar ‘echt’ systeembeheer.

Het boek is rijkelijk voorzien van configuratievoorbeelden, en alle onderwerpen worden beschreven en geïllustreerd voor FreeBSD, Debian en CentOS, zodat de systeembeheerder volledig vrij is in de keuze van het besturingssysteem.

→ Meer informatie op www.librobert.net, of bestel het direct in de webshop van mijn uitgever Boom Beroepsonderwijs.

De Franse versie is inmiddels ook zo goed als af, en komt eind september of begin oktober uit.
En ik ben in gesprek met een Amerikaanse uitgever voor de publicatie van de Engelstalige versie.

En voor wie zich afvraagt waarom ik op de kaft Robert heet: Rob is een lastige naam voor Fransen, dus in Frankrijk noem ik me Robert (de naam die overigens ook in mijn paspoort staat). En omdat het boek ook in het Frans uitkomt, en het me een goed idee lijkt om op elke uitgave dezelfde naam te vermelden, is het Robert geworden. In de omgang blijf ik gewoon Rob.

Breizh

Berichten uit de tuin, deel zoveel

Even een update, want hier hoef ik me echt niet voor te schamen…

Komkommers:

Ik moet wel toegeven dat het de enige twee zijn, en dat het er niet naar uitziet dat ik er nog meer moet verwachten. Maar: de eerste heb ik al aangesneden, en die is echt heel lekker; veel meer smaak dan de komkommers uit de supermarkt. Ik wou dat ik wist hoe ik het gedaan had…

En zo te zien komen er ook paprikaatjes aan:

De tomaten werden een enorme wildgroei, zonder vruchten, dus die heb ik uit de grond getrokken en weggegooid. En de aardbeiplantjes blijven heel klein, en hebben ook nog altijd geen bloemetjes of vruchtjes. En de meloentjes, die een tijdje geleden door leken te komen, doen uiteindelijk toch ook niks; ik denk dat die meer zon nodig hebben.

Maar het is in ieder geval al erg leuk dat ik mijn eigen komkommers kan eten. :-)

En nog even een foto van het geheel; leuk om te vergelijken met de foto van 19 mei.

Breizh

Bloemen!

Vanmorgen toen ik wakker werd, trof ik de komkommerplantjes als volgt aan, en dus wilde ik een berichtje plaatsen met als titel Komkommerfeest!.

Maar net toen ik aan dat berichtje wilde beginnen, kreeg ik een telefoontje. Het was mijn huisbaas, of ik zin had om even een bakkie koffie te doen bij het koffietentje tegenover mijn appartement (daarvoor belt hij wel vaker; ik zeg nooit nee). Hij had het al een paar keer gehad over andere Nederlanders die hier in het dorp wonen, en vandaag na de koffie stelde hij voor om daar even langs te rijden.

En die Nederlanders kweken tulpen en pioenrozen, en dus kwam ik thuis met een bosje pioenrozen.

En ik heb dus nieuwe kennissen opgelopen in het dorp. Maar we zijn er maar heel kort geweest, en tot mijn schande moet ik bekennen dat hun namen niet zijn blijven hangen.

Maar dat verandert vast nog, dus daarover later meer.

UPDATE, 20200528:

Die pioenrozen van gisteren…
Ze gaan open. In geuren en kleuren.